Pierwsza grupa wysypiała się regularnie, śpiąc co noc w tych samych godzinach przynajmniej osiem godzin, bez przerwy. Druga grupa to osoby pracujące zmianowo, i z powodu zmianowej pracy czasami śpiące osiem godzin w nocy, standardowo, a czasami zmuszone pracować w nocy i odsypiać później w dzień, z reguły już nie osiem godzin. Trzecia grupa, kontrolna, to osoby o nieokreślonej ilości snu dobowego. Wyniki tych badań dowiodły niezbicie, jak ważna jest właściwa ilość snu dla zachowania prawidłowej wagi. Eksperyment trwał przez dziesięć tygodni, badani byli pod stałą kontrolą lekarzy.

Okazało się, że osoby z grupy pierwszej, które spały regularnie, miały znacznie lepsze wyniki w odchudzaniu od osób z drugiej i trzeciej grupy. Przede wszystkim miały lepiej działający układ pokarmowy, proces trawienia zachodził u nich szybciej niż u innych. Dlatego nawet jeśli zdarzyło im się odstąpić od rygoru diety czy pominąć aktywność fizyczną, i tak udawało im się schudnąć. Osoby z grupy drugiej, te, które regularnie niedosypiały, miały spowolniony metabolizm i nawet zwiększona dawka aktywności fizycznej nie przyspieszała gubienia przez nie kilogramów. Co więcej, również znaczne ograniczenie ilości kalorii i bardzo rygorystyczne przestrzeganie diety nie było czynnikiem usprawniającym gubienie nadwagi! W trzeciej grupie spadek wagi następował wolniej niż w grupie osób śpiących regularnie i dużo szybciej niż wśród osób pracujących na nocną zmianę. Poza spowolnieniem trawienia brak snu ma również negatywny wpływ na wydzielanie endorfin, hormonów szczęścia. Najwyższe ich stężenie występuje u osób regularnie uprawiających sport i śpiących minimum osiem godzin dziennie.